| Więcej o Jodze |
Strona 7 z 11 IV. Czwartym stopniem astangajogi jest pranajama – kontrola oddechu (przerywania biegu wdechu i wydechu). Pranajama jest praktyką regulowania przepływu prany przez ciało za pomocą oddechu. Prana jest wszystkim. Jest wszędzie. Jest oddechem wszechświata. Jest siła, witalnością. Jest tworzeniem. Jest niszczeniem. Jest życiem. Wyjaśnić czym jest prana, jest równie trudno, jak wyjaśnić, czym jest Bóg. B. K. S. Iyengar Słowo „prana” ma równie wiele znaczeń, co słowo „joga”. Prana jest oddechem, oddychaniem, życiem, witalnością, wiatrem, energią i siłą. Oznacza również duszę jako przeciwieństwo ciała. Słowo to zasadniczo używane jest w liczbie mnogiej dla oznaczenia oddechów. „Ayama” znaczy długość, rozszerzanie się, rozciąganie lub powstrzymywanie. „Pranayama” oznacza zatem przedłużenie oddechu i jego kontrolowanie. Ta kontrola dotyczy wszystkich funkcji oddychania, mianowicie: wdechu – puraka (napełnianie) wydechu – recaka (opróżnianie) bezdechu – kumbhaka (stanu, gdy nie ma wdechu ani wydechu) Pranajama ma zasadnicze znaczenie. Jest życiodajna. Jest praktyką, która łączy naszą energię wewnętrzną z energią zewnętrzną. Jest sposobem sterowania siłą życiową. Jest sztuką i nauką odkrywania duszy. Prana w ciele człowieka jest częścią kosmicznego tchnienia Powszechnego Ducha (Paramatmana). Poprzez praktykę pranayamy jogin dąży do zharmonizowania indywidualnego oddechu z oddechem kosmicznym. |
|||||||||||||
